Karađorđeva ulica

Karađorđeva ulica je glavna gradska ulica. Današnja Karađorđeva ulica prosecana je u dva maha. Prvi put oko 1830. godine, kada je ondašnje Praviteljstvo poslalo člana Sovjeta Milosava Peruničića da „reguliše“ Valjevo. Tada je ova ulica prosečena  od današnje Biblioteke i Okružnog suda pa do ‘Jadra’ i onda se zvala Srećkovića sokak, zbog imanja Aksentija Srećkovića, koje se u većem delu nalazilo na tom prostoru. Drugi put ta je ulica prosečena od Okružnog suda do Dabića kapije, koja se nalazila otprilike, gde je danas Medicinska škola. I onda se zvala Beogradska ulica. To prosecanje izvršio je inženjer Stevan Đuričić po uputstvima ondašnjeg ‘Kluba dvanajestorice’, otprilike polovinom 19. veka”.

Karađorđeva ulica se kasnije dužinski udvostručila, a u srednjem delu i višestruko proširila. Unekoliko je produžena prema Brđanima, do sadašnje Ulice Radničke, a na suprotnoj strani sve do „Krušika”, odnosno do nekadašnje „rampe” (pružnog prelaza) kod te fabrike. Nastankom Naselja „Oslobodioci Valjeva”, osamdesetih godina prošlog veka, ona je sa te donje (istočne) strane skraćena sve do raskrsnice sa Uzun Mirkovom ulicom.

Proširenje je, pak, najpre učinjeno šezdesetih godina u delu između Sinđelićeve i doskorašnje Žikice Jovanovića ulice, gradnjom na južnoj strani stambenih zgrada koje nose broj 84 i njemu susedne cifre. Tim zdanjima Karađorđeva se sasvim približila Čika Ljubinoj ulici.

Na prostoru između ulica Žikice Jovanovića (današnja Vlade Danilovića) i Vuka Karadžića, takođe prema jugu, prvi prodori su učinjeni u vremenu oko 1965. podizanjem desetospratnog sreskog zdanja i hotela „Beli narcis”. Početkom 70-ih sazidana je Robna kuća „Beograd” i uobličen Titov (sadašnji Gradski) trg. Nije bilo snage (ili nije imalo htenja) da se trg ostvari i na severnoj strani Karađorđeve iako je on i na tom prostoru bio do u detalja isplaniran.

Sredinom 60-ih godina, u vreme kad je Valjevo za gradonačelnika imalo preduzimljivog i delotvornog Ljubišu Miloševića, Karađorđeva ulica je prokopana čitavom dužinom. Umesto granitne kocke, kolovoz je prekriven asfaltom. Asfaltirani su, čitavom njihovom širinom, i trotoari.

U nekadašnje kasarnske zgrade uselile su se Medicinska i dve osnovne škole („Žikica Jovanović Španac” i „Miša Dudić”). I za to je zaslužan Ljubiša Milošević. Nedaleko od škola zasnovana je konfekcija „Uzor”.

Danas je Karađorđeva ulica moderna saobraćajnica sa velikim trotoarima, koja je u svom većem delu kompletno rekonstruisana i modernizovana u skladu sa svetskim standardima. U njoj se nalazi glavni gradski trg, Gradska kuća – Gradska uprava, Osnovni i Okružni sud u Valjevu, glavna Pošta, Gradska biblioteka, sedište kolubarskog upravnog okruga, rekontruisana zgrada Doma Vojske, gradski park sa prelepom fontanom u samom centru grada, osnovna i srednja škola, Robna kuća, veliki broj stambenih zgrada, banaka, ugostiteljskih objekata, butika i drugih prodavnica.